คำแนะนำแก่สมาชิกชมรมจักรยานวันอาทิตย์ จากอ.นิรันดร โพธิกานนท์

คำแนะนำแก่สมาชิกชมรมจักรยานวันอาทิตย์เชียงใหม่และสมาชิกไลน์"ปรึกษาท่าแพ"

สวัสดี ประธานชมรมและสมาชิกที่รักทุกคน

       เมื่อวานนี้ืี่(18 ส.ค.57) คุณวิสุวัต ได้เริ่มเปิดกลุ่มไลน์ปรึกษาท่าแพ เพื่อให้สมาชิกที่รักชมรมได้มีส่วนร่วมให้ข้อคิดเห็นและเสนอแนะ เพื่อให้ สมาชิกรักใคร่สามัคคีกัน มีการกำหนดทริปที่แน่นอนและมีผู้รับผิดชอบ และมีข้อเสนอให้กำหนดคุณสมบัติประธานชมรมเรื่องพูดภาษาอังกฤษ ความเห็นพวกเรามีหลากหลายจริง คุณสมชายบอกว่าความคิดเห็นไม่ใช่สิ่งผิดหรือไม่ใช่ถูก ซึ่งผมคิดว่าอะไรก็ตามถ้าไม่ผิดศีล ๕ ก็เป็นตามที่คุณสมชายว่า "คือไม่ผิด ส่วนไม่ถูกนั้น..น่าจะเป็นเรื่องไม่ถูกใจทุกคน/ทุกครั้ง" ส่วนเรื่องการใช้ภาษาอังกฤษเก่งของประธานนั้น ผมเห็นว่าเป็นเรื่องรอง เพราะเราคงมีคนที่ขอให้ช่วยทำหน้าที่พิธีกรภาคภาษาอังกฤษในหมู่สมาชิกได้ ข้อสำคัญขอให้ประธานเป็นคนดี และการพูดคุยให้กระชับตรงประเด็นก็ฝึกฝนตนเองได้..โดยค่อยๆละความเคยชินที่มีไปเสีย 

      ผมขอเรียนตรงไปตรงมาว่า ผมจะไม่กลับไปเป็นประธานชมรมอีกอย่างแน่นอน แต่บางครั้งก็กลับไปร่วมปั่น ไปร่วมพูดคุย ไปร่วมให้ข้อคิดเห็น หรือไปให้สติ และแนะให้พวกเราช่วยกันเอาใจเขา(ประธาน, กรรมการที่เป็นอยู่และสมาชิกอาสาช่วยทำงาน)มาใส่ใจเรามากกว่าที่จะเอาใจเราไปใส่ในใจเขา

    พวกเราต้องไม่ลืมว่า ชมรมของเราก่อตั้งมาเพื่อเป็นหลักในการรณรงค์การใช้จักรยานในชีวิตประจำวัน ขับเคลื่อนนโยบายสาธารณะเรื่องการทำให้เมืองเชียงใหม่มีคนใช้จักรยานในเมืองได้อย่างปลอดภัยและมีความสะดวกในการใช้จักรยานอย่างยั่งยืน การรณรงค์จึงเป็นหน้าที่ส่วนหนึ่งของเรา และเราจัดกิจกรรมให้คนปั่นจักรยานไปเที่ยวกันในวันอาทิตย์ทั้งใกล้และไกล แต่ต้องไม่ลืมว่า "ในชีวิตประจำวัน ของคนส่วนใหญ่..ระยะทางปั่นนั้นสั้นกว่ามาก"

      พระตถาคตกล่าวไว้ว่า เมื่อมีคนมาชุมนุมกันที่ใดจำนวนมาก(ของเราก็คือที่ข่วงประตูท่าแพ) 1)อริยชนควรจะต้องมีความสำรวม..ซึ่งของเราก็คือทักทายและยินดีที่ได้มาพบกันและให้มีความพร้อมที่จะตั้งใจฟังเรื่องต่างๆโดยมีเมตตาต่อกัน 2)มีการเชื้อเชิญให้มีการสนทนาธรรม..ซึ่งของเราก็คือการที่ประธานและสมาชิกที่มีข้อคิดเห็นจะมาพูดในสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อสมาชิกด้วยความเมตตาต่อกัน 3)มีความเห็นร่วมกันด้วยความมีเมตตาต่อกันเป็นที่ตั้ง

     เนื่องจากการจัดทริปล่วงหน้าเป็นเรื่องที่สมาชิกในกลุ่มไลน์ "ปรึกษาท่าแพ" สนใจและเห็นว่ายังขลุกขลักอยู่บ่อยๆ ผมขอเสนอหลักการดังนี้

   ๑) พึงนึกอยู่เสมอว่า..สมาชิกของเรามีความสามารถต่างกัน(ขาแข็งมี..ขาปานกลางมีและขาอ่อนในหมู่สมาชิกใหม่และแม่ญิงบางส่วนก็ย่อมมี)

  ๒) ให้ถือหลักว่า "ทริปไกล" คือทริประยะทางไป-กลับตั้งแต่ 60 กม.ขึ้นไป สมาชิกขาอ่อน หรือขาปานกลางอาจจะไปไม่ไหวก็มี  ส่วน"ทริปใกล้" คือทริประยะทางไป-กลับน้อยกว่า 60 กม. โดยเอาที่หมายเป็นตัวตั้ง ว่าที่หมายนั้นมีอะไรที่น่าสนใจและน่าไปกัน

  ๓) ที่หมายนั้นอาจจะมีการซ้ำได้บ้าง ถ้าต่างฤดูกันในรอบปี ภาพหรือสิ่งที่เห็นในแต่ละฤดูกาลอาจจะน่าสนใจ หรือเส้นทางที่ไปยังที่หมายอาจจะผ่านสถานที่ต่างๆกันไปก็ได้

  ๔) ขอให้มีคนจัดเตรียมทริปทั้งไกลและใกล้ให้สมาชิกเลือกไปในอาทิตย์เดียวกันเป็นสองกลุ่ม เพราะเราจะไม่บังคับให้ทุกคนขาอ่อนหรือขาแข็งเหมือนกัน ข้อเท็จจริงคือ "คนขาอ่อนไปทริบขาแข็งไม่ไหว..แต่คนขาแข็งไปทริปขาอ่อนไหวเสมอ"

  ๕) ที่หมายของทริปและเส้นทาง จะสำรวจล่วงหน้าก็ได้ หรือไม่สำรวจล่วงหน้าก็ได้โดยเฉพาะที่หมายระยะใกล้ การหลงหรือผิดทางบ้างตื่นเต้นดีและทำให้เราฝึกสติและควบคุมอารมณ์หรือช่วยฝึกอุเบกขาให้ตนเองได้ดี และเราอาจจะรู้เห็นความดีมีน้ำใจ ความอดกลั้น หรือความเป็นผู้นำอันเป็นธรรมชาติของสมาชิกที่ไปด้วยกันได้

    นิรันดร โพธิกานนท์  

 

LOGO GWF logo tcc logo rabn logo SSS